Nowe Seminarium
piątek, 09 kwietnia 2010 12:46 | 
W roku 1993 bp Józef Życiński, ówczesny ordynariusz tarnowski, podjął decyzję o zakrojonej na szeroką skalę rozbudowie Seminarium. Do wiernych diecezji tarnowskiej zwrócił się z prośbą o modlitwę i materialne wsparcie budowy nowego Domu Alumna. Zaapelował także o pomoc do instytucji i wspólnot kościelnych z zagranicy. Dzieło budowy wsparli ofiarnie kapłani diecezjalni. Wiele parafii zadeklarowało pracę fizyczną oraz drewno na budowę. Biskup Ordynariusz mianował ks. Zygmunta Warzechę administratorem rozbudowy Seminarium. W tym też czasie ks. rektor Alojzy Drożdż wystosował do wszystkich księży odezwę wraz z ankietą dotyczącą planów rozbudowy.Dnia 21 lipca 1993 r., wbiciem pierwszej łopaty w ziemię seminaryjnego ogrodu rozpoczęły się prace przygotowawcze do budowy Domu Alumna. Wybudowanie tzw. stanu zerowego budynku zostało powierzone "Chemobudowie-Kraków". W trakcie tych prac została podjęta decyzja o powiększeniu budynku. Opracowanie nowych planów wymagało czasu. Sezon zimowy był czasem gromadzenia materiałów budowlanych, a zwłaszcza cegły. Na placu budowy zgromadzono jej ponad 440 000 sztuk. Łagodna zima pozwoliła też na wykonanie nowego przyłącza wodociągowego dla placu budowy.
Nowy plan rozbudowy przedstawił na początku stycznia 1994 r. mgr inż. Jacek Sumara. Prowadzone konsultacje, zwieńczone obradami w dniu 28 marca 1994 r. w Błoniu, doprowadziły do zatwierdzenia planu realizacyjnego oraz uzyskania pozwolenia na budowę Domu Alumna. Decyzja datowana jest na 17 maja 1994 r. Przystąpiono natychmiast do prac budowlanych. W roku akademickim 1994/1995 budowa Domu Alumna prowadzona przez firmę "Chemobudowa" została doprowadzona do stanu zerowego, tzn. zostały wybudowane piwnice.
Po nominacji ks. Warzechy na proboszcza, nowym administratorem rozbudowy Seminarium został w maju 1995 r. ks. prałat Stefan Cabaj. Zmieniono sposób prowadzenia budowy: nastąpiło przejście na system gospodarczy. Dzięki życzliwości księży, w dni robocze przyjeżdżali pracownicy z poszczególnych parafii wyznaczonych przez księży dziekanów. Prace organizował majster p. Stanisław Florek, pracujący ofiarnie na budowie od momentu przejścia na system gospodarczy. Wznoszono kolejne segmenty z zachowaniem przejść do ogrodu.
W kolejnym roku akademickim 1995/1996 trwały dalsze intensywne prace. Ks. prałata Stefana Cabaja wspierał przy budowie ks. prorektor ds. administracyjnych, ks. Antoni Koterla. Prace przy wznoszeniu kolejnych kondygnacji postępowały szybko. Podczas wakacji ukończono piątą kondygnację i rozpoczęto budowę pomieszczeń na poddaszu. Systematycznie przyjeżdżały brygady robocze z poszczególnych parafii diecezji, a podczas wakacji pracowali również klerycy. Przez cały rok 1997 trwały prace przy wykonywaniu konstrukcji żelbetowej dachu, więźby dachowej i pokrycia dachu blachą miedzianą.
Ważną datą w historii budowy był 19 czerwca 1997 r. W tym dniu miała miejsce uroczystość wmurowania kamienia węgielnego Domu Alumna. Na surowej ścianie z cegły została umieszczona tablica z brązu z napisem: "Kamień węgielny Domu Alumna poświęcił i wmurował Józef Życiński biskup tarnowski, 19 VI 1997" Było to równocześnie pożegnanie bpa Józefa Życińskiego z diecezją i Seminarium, gdyż pięć dni wcześniej został on mianowany arcybiskupem metropolitą lubelskim. Także podczas wakansu na stolicy biskupiej w Tarnowie trwały intensywne prace budowlane wewnątrz budynku.W dniu 25 stycznia 1998 roku w Bazylice Katedralnej w Tarnowie odbył się ingres nowego ordynariusza, ks. bpa Wiktora Skworca, który z wielkim dynamizmem podjął dzieło swego poprzednika. Nadchodziła kolejna, najkosztowniejsza faza budowy Domu Alumna. Troskę o kontynuację budowy podjęło także odnowione grono księży przełożonych, wśród których znalazł się nowy rektor Seminarium, ks. Stanisław Budzik, i dyrektor administracyjny, ks. Andrzej Berdzik, którzy nawiązali współpracę z ks. prałatem Cabajem, koordynującym całość prac budowlanych.
Na wiosnę 1999 r. rozpoczęto wykopy pod budowę auli i przewiązki łączącej stary i nowy budynek, a następnie prowadzono budowę przyziemi auli i przewiązki. Równocześnie trwały dalsze prace wykończeniowe w Domu Alumna. Do zimowej przerwy w pracach budowlanych wykonano 3/4 stropu auli, strop przyziemia przewiązki, wymurowano jej parter oraz piętro.
Rok 2000 to dalszy ciąg prac wykończeniowych w Domu Alumna. W lipcu tegoż roku zakończono meblowanie pokoi i zamontowano centralę telefoniczną. Natomiast wysiłek budowlany koncentrował się na wykończeniu pierwszego piętra przewiązki. Nie zrezygnowano również z prac przy auli: wybudowano w całości jej mury, wykonano płyty balkonowe oraz zamknięto całość budynku stropem.
Rok 2000 to dalszy ciąg prac wykończeniowych w Domu Alumna. W lipcu tegoż roku zakończono meblowanie pokoi i zamontowano centralę telefoniczną. Natomiast wysiłek budowlany koncentrował się na wykończeniu pierwszego piętra przewiązki. Nie zrezygnowano również z prac przy auli: wybudowano w całości jej mury, wykonano płyty balkonowe oraz zamknięto całość budynku stropem.27 września 2000 r., po uroczystej Mszy świętej na rozpoczęcie nowego roku formacji, ks. bp Wiktor Skworc dokonał poświęcenia Domu Alumna i wprowadził alumnów do nowego budynku. W uroczystości uczestniczyli projektanci i wykonawcy, wśród nich twórca projektu architektonicznego nowego budynku, mgr inż. Jacek Sumara, twórca projektu konstrukcyjnego, mgr inż. Władysław Majka, projektant instalacji elektrycznej, mgr inż. Franciszek Biel, projektant instalacji wodno-kanalizacyjnych i centralnego ogrzewania, mgr inż. Wacław Koziara, inspektorzy nadzoru: mgr inż. Stanisław Bylica i mgr inż. Wiesław Żurowski, oraz kierownik budowy, mgr inż. Jerzy Zygmunt.
Uroczysta liturgia poświęcenia, pod przewodnictwem Biskupa Ordynariusza i przy udziale ponad stu koncelebrujących kapłanów, rozpoczęła się od Mszy świętej w kaplicy dotychczasowego budynku seminaryjnego, po której miała miejsce uroczysta procesja z Najświętszym Sakramentem do nowego budynku, do kaplicy Zmartwychwstania Pańskiego, która następnie została poświęcona. Znajduje się ona na piątym piętrze i może pomieścić jednorazowo około 50 osób. Wyposażenie kaplicy ufundowane zostało przez członków Towarzystwa Przyjaciół Wyższego Seminarium Duchownego w Tarnowie. Kaplicę zaprojektował Maciej Kauczyński z Krakowa, a wykonawcami projektu byli m.in. Zbigniew Ajersch, którego autorstwa są płaskorzeźby sakramentów, Jan Tutaj z ASP w Krakowie, który wykonał stacje Drogi Krzyżowej, oraz Andrzej Ćwilewicz, wykonawca witraży. W centralnym miejscu kaplicy Zmartwychwstania Pańskiego znajduje się obraz Chrystusa z Emaus namalowany pod koniec XVIII w. przez protoplastę rodu Estreicherów, Dominika Österreichera, a odnowiony przez p. Agnieszkę Drwal-Dziurawiec. Koordynatorem całości prac projektowych i wykonawczych był ks. prałat Tadeusz Bukowski.
W dniu 8 maja 2001 ks. rektor Stanisław Budzik poświęcił plac pod budowę nowej kaplicy seminaryjnej. Po wykopaniu symbolicznej pierwszej łopaty na plac wjechała koparka i rozpoczęło się dzieło budowy. W tym samym roku obowiązki dyrektora administracyjnego przejął ks. Janusz Majda, który od razu włączył się w prace budowlane. Jeszcze w tym samym roku zostały wykonane podpiwniczenia, ściany kaplicy, zabetonowane zostały wieńce, a także szalunki całego stropu kaplicy i część zbrojenia. Jednocześnie w 2001 r. postępowały prace przy budowie auli: została wykonana więźba dachowa, którą pokryto blachą miedzianą.Po przerwie zimowej zakończono prace zbrojarskie na kaplicy i zabetonowano całość stropu. Wykonano więźbę dachową i pokryto wszystkie trzy dachy kaplicy (w kształcie stożków) blachą miedzianą a całość została zwieńczona trzema krzyżami. Prace postępowały sprawnie, tak że w dniu 19 czerwca 2002 r., wspólnota seminaryjna mogła przeżywać historyczne wydarzenie poświęcenia i wmurowania kamienia węgielnego w ścianę nowej seminaryjnej kaplicy. Uroczysta Eucharystia pod przewodnictwem Ks. bpa ordynariusza Wiktora Skworca w surowych murach nowej kaplicy zapadła w pamięć jej uczestników. W styczniu 2002 r. został rozpisany konkurs na projekt wystroju artystycznego wnętrza kaplicy. Komisja diecezjalna pod kierunkiem ks. bpa Wiktora Skworca przyjęła do realizacji projekt prof. Wincentego Kućmy z Krakowa.
Na wiosnę roku 2003 rozpoczęto wznoszenie kolejnego budynku, w którym znajdą swoje miejsce: nowa jadalnia, kuchnia, zaplecze gospodarcze oraz garaże i miejsca parkingowe. Wykonane zostały roboty ziemne, fundamenty i mury przyziemia, zabetonowano pierwszą płytę i rozpoczęte zostało wznoszenie filarów i murów. Równocześnie nabrało dynamiki urządzanie wnętrza kaplicy. Zamontowane zostały okna, oświetlenie, wymalowane zostało także sklepienie kaplicy. Zamontowano ogrzewanie oraz położono posadzki. Wyposażono kaplicę w stolarkę: ławki, drzwi i konfesjonały. Zatwierdzono i przekazano do realizacji projekt witraży przygotowany przez prof. Wincentego Kućmę. Według projektu prof. Juliana Gembalskiego z Katowic odrestaurowano organy seminaryjne, które zostały przeniesione do nowej kaplicy.
| « poprzednia | następna » |
|---|